föstudagur, 29. janúar 2010

Besta vinar er sárt saknað

Besti dagur vikunnar að kvöldi kominn. Krumminn er búinn að vera alveg ótrúlega hress í allan dag. Reynir að ganga nokkur skref og það gengur ágætlega. Mesta stríðið núna er að koma ofan í hann steratöflunum. Á meðan Íslendingar hoppa hæð sína yfir hverju marki sem handboltalandsliðið skorar gerum við það þegar Krumminn getur kyngt töflu. Það er óhætt að segja að ég hef ekki hugmynd um hvernig landsliðinu gengur í handboltanum og gæti mér ekki staðið meira á sama.

Músin er hjá okkur í nótt og ég er farin að finna áhrifin sem veikindi bróður hennar hafa á hana. Hún er svo miklu alvarlegri en hún á að sér að vera. Hún er samt svo ótrúlega skilningsrík og róleg, elsku barnið mitt. Helst vildi ég hafa hana alltaf hérna hjá okkur á spítalanum en henni er strax farið að leiðast lífið hér í litlu 20 fermetra íbúðinni okkar við Hringbraut.

Það er ekki hægt að lýsa því hversu gott það er að finna fyrir öllum þeim stuðningi sem við fáum þessa dagana, heimsóknirnar, símtölin, sms-in, athugasemdirnar og tölvupóstarnir eru eins og vítamínsprauta fyrir okkur. Ein athugasemdin varð þess valdandi að nokkrir dropar féllu úr augunum þó að ég væri innan um börnin. Málið er að Gunnar Hrafn á sálufélga, besta vin, elsku fallega Svein Rúnar og engan vin þykir honum eins vænt um. Þeir hafa verið saman á leikskólanum öllum stundum. Þeir héldust í hendur í hvíldinni, pissuðu stundum hlið við hlið og gátu aldrei séð af hvorum öðrum. Ef Sveinn Rúnar var veikur þá var Gunnar Hrafn vængbrotinn. Ef marka má eftirfarandi orð Sveins Rúnars er væntumþykjan gagnkvæm: Ég þarf engan annan vin ég á Gunnar Hrafn, ég vil ekki leika mér við krakkana á leikskólanum því ég er að bíða eftir Gunnnari hann kemur á morgun, ég vil ekki fara í leikskólann í dag ef að Gunnar verður ekki, ég ætla að vera veikur heima mig langar ekki á leikskólann, ég ætla að fara með Gunnar til tannlæknis þá lagast hann, ég ætla að keyra sjálfur á spítalann og ná í Gunnar og fara með hann með mér á leiksskólann.

Elsku Sveinn Rúnar, Gunnar Hrafn saknar þín líka.

4 ummæli:

  1. Elsku Singý mín. Það er gott að heyra að allt sé að fara rétta leið, þó hún sé bæði löng og ströng. Ekki gleyma að hugsa vel um mömmu hans Gunnars Hrafns, hún verður að vera vel á sig komin til að hugsa um litla Krummann sinn. Gangi ykkur ofsalega vel og vonandi fær Gunnar Hrafn að hitta vin sinn góða.
    kv. frá okkur í Seattle, Erna og fjölsk.

    SvaraEyða
  2. Ég hugsaði það einmitt í gær þegar ég kom til ykkar að þetta herbergi væri núna orðið heimili ykkar. Það var skrýtin tilhugsun en ég vona að þið getið látið fara vel um ykkur á þessu nýja heimili. Þið munið að láta vita ef það er eitthvað sem hægt er að gera til að betur fari um ykkur og að þið hafið nóga afþreyingu. Þið hugsið vel um Krummann ykkar en munið líka að hugsa vel um ykkur sjálf. Knús og kossar, Dísa

    SvaraEyða
  3. Endalaust knús og kossar til ykkar elskurnar. Fá orð fá lýst því hvernig mér líður...tárin streyma í hvert skipti sem ég les bloggið, en samt svo gott að fylgjast með ykkur því þið eruð svo rosalega dugleg. Hugur minn er stöðugt hjá ykkur elsku vinir. Love you endalaust. Kíki á ykkur eftir helgina. Ykkar Begga (Berglind Ósk)

    SvaraEyða
  4. Elsku Signý og fjölskylda.

    Hugsa til ykkar alla daga og bið fyrir elsku Krummanum ykkar. Þið eruð að upplifa mína verstu martröð og ég finn svo til með ykkur. Græt í hvert skipti sem ég les um raunir ykkar. Ég vona að helgin hafi verið góð heima í kotinu ykkar og vona að þið fáið fljótt aftur helgarleyfi.
    kv. María mágkona Beggu og mamma Ísaks í 1.H.

    SvaraEyða